• Praktijkvoorbeelden

Docenten

School der Poëzie werkt met docenten die aan de hand van de aard en de mogelijkheden van een project worden ingezet. Onze docenten werken door heel Nederland.

Naast het volledig uitvoeren en realiseren van de lessenseries en Revues, leiden wij ook eigen docenten op en instrueren docenten op scholen in het werken met onze lesmethode. Omdat we veel lessen geven op vmbo-scholen zoeken we altijd docenten die juist graag met vmbo-leerlingen werken. Ook verzorgen we op sommige scholen docentencursussen voor de sectie Nederlands met als doel de leraren te onderrichten in het effectief onderwijzen van poëzie. Ons docentenbestand bestaat uit zo'n twaalf docenten, die hun werk zeer zijn toegewijd. Twee maal per jaar is er een docentenbijeenkomst die besteed wordt aan research, scholing en het uitwisselen van ervaringen en het aanscherpen van de gehanteerde methodieken. Daarnaast wordt per bijzonder project met de docent overlegd over aanpassingen in de opdrachten, het samenstellen van nieuw of ander werkmateriaal en er worden bijzonderheden over de school doorgesproken.

Docent aan het woord

Een van de SdP-docenten is Jacques Brooijmans. Ook hij staat voor de meest uiteenlopende klassen, ook hij vertelt over poëzie en begeleidt leerlingen bij het schrijven. Zijn verslag van een doodgewone les, ergens het afgelopen jaar.

Half negen in de frisse decemberochtend, Den Haag, het Johan de Witt-college. Twaalf paar waterige ogen kijken me afwachtend aan. Volgens de dienstdoende leraar moeten dat er minstens acht meer zijn. Ik begin toch maar. In de volgende minuten wordt mijn inleidende praatje over gedichten lezen, zelf gedichten maken en de spetterende PoëzieRevue vier keer onderbroken door star voor zich uit kijkende scholieren met laatkomersbriefjes in hun handen. Zonder me te laten afleiden maak ik mijn verhaal af. Ik heb mijn lesje inmiddels geleerd. De nieuwkomers praat ik nog wel bij op een geschikt moment.

Ervaringen delen
Na deze enigszins haperende start beginnen sommige scholieren steeds meer lol te krijgen in het lezen van gedichten. Ze willen wel een tweede, zelfs een derde keer voor de klas komen. 'Nog even wachten,’ zeg ik, 'eerst degenen die nog niet aan de beurt zijn geweest.' In stilte ben ik hen dankbaar, zij trekken de les los, zij zorgen dat de vaart erin komt. Zodra de een niet meer achter wil blijven bij de ander, heb ik de klas waar ik die wil hebben. Een jongen kiest het gedicht Ik luister naar Istanbul. Na het lezen vraag ik wie daar ooit is geweest. Ik ben blij dat ik kan zeggen: 'Ik ook' en dat ik ervaringen kan delen. We praten even over steden of streken die een grote rol in onze levens spelen. 'Misschien een onderwerp voor een gedicht het volgende uur', opper ik.

Familie, vaderland en liefde
Zoals zo vaak wordt het gedicht Moeder gekozen, een klas stoere jongens (zoals deze ochtend) of niet. En deze keer ook Vader en zoon. 'Ja', zegt een kleine jongen met grote felle ogen, 'dit slaat op mijn broer. Die doet steeds meer als mijn vader.' Gelach. 'Familie, personen om wie je geeft, daar kun je de mooiste gedichten over maken', zeg ik tussen neus en lippen door. Daar kom ik op terug. Een les later dicht een jongen over zijn opa: ‘ik mis je bril/ik mis je wandelstok/ik mis je snor. Die opa naar wie hij ademloos luisterde als hij de koran las, en met wie hij komkommers in de tuin verzorgde. - Familie, eeuwige bron van inspiratie. Net als geboortelanden en -streken en de Grote Geliefde natuurlijk. 'Ik ben alleen met de rode bloem.'

Ik geniet elke keer van al die manieren waarop gemis, eenzaamheid en liefde uitgedrukt kunnen worden. Zo'n geval waarvoor geldt: hoe meer ik eet, hoe meer honger ik krijg. Het maakt niet uit, laten we lekker blijven dooreten met zijn allen; hartstikke gezond.

JONGE DEELNEMER WORKSHOP aan het woord

(een impressie van Sanne van den Dries/Theresialyceum Tilburg

Donderdag 12 februari stond in mijn agenda, het eerste n tweede uur een workshop van Jacques Brooijmans, een dichter. We waren al ongeveer twee weken bezig met het project poëzie. Hoewel deze workshop losstond van het project, was het wel een leuke aanvulling. Wat mij meteen opviel toen Jacques Brooijmans ontmoetten was dat hij heel erg enthousiast was! Geen depressieve dichter of een stille schrijver, maar een vrolijke en enthousiaste man, die met heel veel passie kan vertellen over dichten en alles er om heen. We begonnen met ons op te verdelen in vijf groepen, dat was al snel gedaan. We kregen na een uitleg allemaal een boekje met  een paar gedichten van de genomineerden dichters voor de VSB Poëzieprijs. Dit is een prijs die verbonden is met de VSBbank. De opdracht was om een gedicht voor te dragen van de dichter die je kreeg aangewezen, en dit op zo interessant mogelijke manier te doen. Alle groepen gingen heel goed aan de slag en de uitkomst was heel erg leuk om te horen wat sommigen er van hadden gemaakt. Jacques Brooijmans vertelde ook veel over de dichter, en hij liet ons ook aan het woord wat wij ervan vonden. Na dit, wat al gauw een uur in beslag neemt of zelfs langer, moesten we een formulier invullen wat wij de beste dichter vonden, we moesten de genomineerden gaan beoordelen. Dit was al snel ingevuld, en daarna ging je verder met het maken van je eigen gedicht, volgens een “stappenplan”. Je moest je inspiratie voor je gedicht gedeeltelijk uit het onderwerp halen van een van de genomineerden. Ik koos voor een gedicht rond het huis, hoewel dit mij eigenlijk het minste aansprak, dacht ik dat het wel uitdagend was om het te gaan proberen. Je kreeg maar een half uur om het gedicht af te hebben, heel erg weinig, dat dacht je in het begin. Maar als je eenmaal bezig was ging het snel, in ieder geval bij mij wel. Alle gedichten moest je inleveren en uit elke klas, die mee deden aan deze workshop(3), worden er zes genomineerd! Die gaan dan naar 013 om daar voor te lezen , met nog meer leerlingen van de Nieuwste School. Als je daar door komt, ga je naar Amsterdam, er gaan er van de 36 uit 013 12 door naar Amsterdam. We krijgen pas maandag 2 maart te horen wie er door zijn en we worden allemaal van die drie derde klassen ’s middags verwacht in 013. Erg spannend dus nog, dat wordt een zenuwslopende vakantie. Misschien nog wel leuk om te zeggen, Jacques Brooijmans vond het opmerkelijk dat heel veel jongens bij mij uit de klas hele goede gedichten hadden. Ik vond het heel erg leuk, hoewel ik het niet had verwacht dat het zo interessant zou kunnen zijn.