De avond nog nagloeiend in de morgenzon, vergeten
door de wolken, verlaten door de regen, de maan
nog in zicht

Het gras, de gevolgen van de treurige nacht nog zichtbaar,
de dauw, het verdriet van een vrouw: 'Wie ben jij?'

Alles wat hier ligt, alles wat ik nodig heb. Mijn kamer,
een stal voor leugens en verraad, ik, die gister nog
dacht dat ik gelukkig was


Jij zoekt,

maar vindt je geluk ergens anders dan in eenlach,

de tranen zijn jouw drinken

Inspiratiebron Jacques Hamelink